Ik heb het uitgesteld zo lang ik kon ,maar afgelopen zaterdag ben ik dan toch maar geweest. Ik denk dat ik wel tien verschillende soorten in het pashokje gegijzeld hield. Want geef toe, ééntje vinden die je lijf niet erger maakt dan dat het al is, is niet evident!

Alle kleuren had ik mee, en ook alle modellen. Ik kwam er al snel achter dat als je nogal een poep hebt zoals ik, je zeker geen broekjes met lintjes aan de zijkanten moet proberen. Oh help, wat een horror!

En hoe zit dat met die spiegels en het licht in die pashokjes. In alle andere kledingwinkels zorgen ze er mooi voor dat het licht gedempt is en dat de spiegels vermageren. Maar oh nee, niet in de Hunkemöller daar lijkt het wel alsof ze TL-licht gebruiken en spiegels uit één of ander spiegelpaleis zodat je elk putje en vetrolletje tot in detail kan observeren. Ik vraag me af waarom je daar niet vaker vrouwen gillend naar buiten ziet lopen.

Daar sta ik dan… ik heb echt een bikini nodig, dus ik moet wel één kiezen, maar de persoon die me aankijkt vanuit de spiegel rolt met haar ogen terwijl ze nee schudt met het hoofd.

Ik heb het er ook moeilijk mee. Dàt in combinatie met werk zorgt ervoor dat ik echt op het einde van mijn kunnen ben. Ik moet echt zon hebben, ik snak ernaar als nooit tevoren. Het feit dat ik vorig jaar geen vakantie heb gehad heeft er misschien ook iets mee te maken maar ik ben echt op.

Wachten op de zomer is geen optie. Krijgen we überhaupt wel een zomer? Nee, ik wil weg!

En weg zijn we! Vrijdag vliegen we er een weekje tussenuit naar Sharm El Sheik in het zonnige Egypte. Het Sunrise Island Garden Resort hotel heeft ons hartje veroverd, maar het is uiteindelijk toch vooral de temperatuur die ons over de streep trekt. Ik kan niet wachten, ik ben nu al aan het denken welke kleedjes en rokjes ik ga meenemen. Het liefst van al vertrek ik gewoon nu! Deze drie dagen die ik nog moet werken voelen aan als drie weken.

Ik kan niet wachten tot ik het zonnetje op mijn huid voel. En het beste van al is, ik ga met mijn liefje! Zoveel dagen achter elkaar zijn we nog niet samen geweest. Ik weet nu al dat het zalig wordt.

Ik blijf uiteraard sommige van jullie hun blogje wel volgen. Misschien start ik wel een andere blog, maar dan anoniem.

Ik wil iedereen nog bedanken die het de moeite vond om de tijd te nemen om mijn blogje te lezen en natuurlijk ook voor de motiverende comments.

Ik heb er alvast veel uit geleerd.

Liefs Natalie

Ik kan het ook niet laten om van elke gelegenheid gebruik te maken om met mijn “nieuwe nagels” te pronken. Niemand kan er aan ontkomen, bij de minste stilte in een gesprek worden de vingers al snel onder de neus van mijn gesprekspartner geduwd! Ik weet niet of het mijn brede smile is waardoor mensen enthousiast reageren of omdat ze effectief onder de indruk zijn van mijn mirakels. I don’t care!

Ik ben trots op mezelf.

Ik ben ook aan het denken om ze ééns in de verf te zetten. Maar dan zou ik mijn wit randje niet meer zien! Ik hou er nog teveel van om ze al te gaan verstoppen. Ik denk ook dat het ‘zien’ groeien mij blijft motiveren om mijn vingertjes uit mijn mond te houden. Voorlopig dus nog puur natuur…

Eindelijk weer gelukkig, eindelijk weer mezelf.

Nu pas begin ik te beseffen hoe destructief mijn vorige relatie voor mij was. Waarom liet ik mij zo doen?  Hoe is het in hemelsnaam zo ver kunnen komen?

Ik heb iemand nieuw in mijn leven. En hij blijft me verrassen. Geen vragen waarop ik niet wil antwoorden. Geen gesleur aan mij om dingen te zeggen die ik eigenlijk helemaal niet wil zeggen. Geen handboek waarin staat wat de juiste manier van leven is en oh wee als je je niet aan de regels houdt! Wat een verademing…. Hij doet nergens moeilijk over. Is zeer begripvol.  En oke, ook zeer aantrekkelijk

Zo een nuchter persoon. Ik ben een beetje bang dat hij te nuchter voor mij is, te normaal. Geen drama. Ooit heb ik wel al eens het gevoel gehad dat ik de drama precies opzoek. Maar dit went snel!

Eindelijk besef ik dat mijn vrienden gelijk hadden. Maar hoe moeilijk is het niet om te zien hoe fout een relatie voor je is als je er midden in zit. Afstand nemen gaat dan niet. En meestal ben je er zelf ook nog van overtuigd dat dit het absoluut wél is voor jou. En dat al de anderen ongelijk hebben! Vreselijk is het om achteraf te beseffen dat je het helemaal fout had.

Het is tijd dat ik heb weggegooid

Oke, je leert er altijd wel iets uit. Maar so what! Zou je niet zoveel meer leren uit een goede relatie? Ik denk dat als je in een relatie zit en je merkt dat je voortdurend ruzie hebt, of dat je allebei overtuigd bent dat je andere dingen wilt in het leven dat je misschien moet ophouden met proberen om samen te blijven. Het leven is te kort!

Er is (volgens mij) maar één soort goede relatie en dat is een relatie waarin dat je beide gelukkig en tevreden bent.

Wat ga ik zeggen, oh ik heb een hekel aan de cliché openingszinnen. Wat een afknapper. Dat mag ik niet doen. Hij komt dichter. Snel verzin iets!

Opeens een knal…   ik knijp mijn ogen dicht….

Ik voel hoe zijn lippen de mijne raken. Er gaat vanalles door me heen. De zenuwen gieren door mijn lijf. Ik zie vuurwerk en hoor mensen juichen.  Wat een begin van het nieuwe jaar…

P.S. ik hou van mijn wit randje

Ik moet toegeven, het is niet zo dat ik mij er voortdurend aan stoor dat er sproetjes staan op mijn gezicht. Maar als ik echt mocht kiezen had ik toch liever zo een mooi egaal perzikhuidje gehad. Dat verdient in mijn ogen eerder de vijfde plaats dan deze lichtbruin gekleurde vlekjes.

Toch komen ze in mijn geval ook vaak van pas! Op mijn 26ste word ik nog steeds geplaagd door puistjes, oneffenheden, vlekjes noem maar op. Ik zie elke dag wel weer iets nieuws opduiken. Vreselijk is dat! Mijn sproetjes dienen dan als een soort van camouflage, als ik deze niet zou hebben dan zouden deze dingen nog veel harder opvallen. Dus ja, ik ben zowel gezegend als vervloekt om het zo dramatisch te stellen.

‘De zeven schoonheden‘

1. Blauwe ogen met bruin haar of bruine ogen met blond haar
2. Lange en gekrulde wimpers
3. Moedervlekje links of rechts boven je lip
4. Spleetje tussen de tanden
5. Sproeten
6. Kuiltjes in je wangen
7. Amandelvormige ogen.

Bron: Wikipedia

Maar ik wil terug beter mijn best doen! Ik doe het nog altijd graag en zie het nog altijd zitten. Dus vanaf maandag begin ik opnieuw en ga ik voor dagelijks 25 minuten sporten.

Trouwens mijn boek over het Zone-dieet heb ik helaas nog altijd niet ontvangen. Ik vrees dat ik daarvoor elders op zoek zal moeten gaan.