De laatste tijd kan ik aan niets anders meer denken. Overal zie ik zwangere vrouwen, baby’s …. de biologische klok slaat precies helemaal op hol.
We zijn nog maar net twee maanden samen. We wonen nog niet eens bij elkaar, hoewel we natuurlijk voortdurend samen slapen. Maar toch zou ik het echt niet erg vinden moest ik nu zwanger zijn. Sterker nog, ik zou zelfs blij zijn. Ik weet niet wat ik heb. Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Ik ben zelfs nooit zeker geweest of ik wel kinderen wou. Wat ik nu voel staat in zwaar contrast daar tegenover.
En het sterkste van al is. Hij freakt daar niet over! Hij wil zelf graag een baby!
In mijn dromen heb ik een buikje en alles. Ik heb ook het gevoel dat alles wel goed zou komen. Moest ik zwanger zijn, dan zou alles wel in zijn plooi vallen. Waar ik nu woon mag ik niet wonen met een baby. Sowieso zou ik dus moeten verhuizen. Dan moeten we wel beslissen of we in Brussel of in Antwerpen gaan wonen, of ergens tussen in. Het voelt gewoon zo goed aan. Ik kan mezelf niet meer voorstellen zonder hem.
Oh ik weet het. We zouden beter wachten. We zijn nog jong, moeten nu genieten van onze vrijheid,… Maar wat kan je doen tegen zo een gevoel. En is het niet belangrijker om de tekens te volgen?
Posted by Mark on 01/03/2010 at 10:53
En ik maar denken dat je zou stoppen met hier te bloggen
Niet direct en het HELE diepe springen Natalie, maar ik ben blij dat je je zo positief in het leven staat nu. Je klinkt in ieder geval erg gelukkig.
Hou dat vast!
Posted by Natalie on 07/03/2010 at 22:26
Ik ben blij dat je nog even bent komen kijken. Ik was ook gestopt. Ik had er echt genoeg van. Ik vond dat ik niet kon schrijven wat ik wou omdat er bepaalde mensen dat zouden lezen en ik dan commentaar kreeg. Nu maakt dat voor mij niets meer uit. Ik ben supergelukkig. Zo gelukkig zelfs dat ik me soms schuldig voel. Je moet niet vragen!
Over dat “in het hele diepe springen” kan ik wel begrijpen waarom je dat zegt. Maar elk deel in mij spreekt dat tegen. Ik kan aan niets anders meer denken. Het voelt gewoon juist. Of het er nu echt onmiddellijk al van gaat komen weet ik niet. Maar ik zou het echt super vinden!
Ik wil terug meer schrijven, maar geen druk. Nu is het echt wat ik wil en wanneer ik wil.
Veel liefs N.
Posted by tleven on 08/03/2010 at 15:58
Leuk dat je terug bent! En het gaat reuzegoed met je, dat is heel fijn. Maar toch niet te snel van stapel lopen, even met je hoofd in de wolken kan geen kwaad maar wel ook terug met je voetjes op de grond terugkomen. Dat bespaart je pijn indien je zou vallen (maar hopelijk niet hé!).
Posted by Maneschijn on 15/03/2010 at 10:11
Aaah! Ik ben superblij dat je terug aan het schrijven bent geslagen. Ik zou beter je voorbeeld ook eens volgen.
Het kan allemaal opeens snel gaan en jullie moeten doen waarbij jullie zich beiden het beste voelen. Als dat nu zwanger worden is, dan is het dat. Is het nog even afwachten, so be it.
Posted by John on 22/03/2010 at 11:26
Leuk dat je terug bent!
Posted by Alimonia on 11/11/2010 at 17:17
Arrrrrrrrgh! Babys
Wat verschrikkelijk. Gelukkig heb ik dat moedergevoel nog niet 
Dat komt misschien nog wel?